4 مورد از ویژگی های کفش چرم اصل طبیعی و خوب – مجله کادای

همان طور که توضیح دادیم، تولید کفش در آن دوره کاملاً سنتی بود و یکی از نوآوریهای محمدرحیم متقی ایروانی ماشینی کردن این صنعت بود. به این ترتیب، سیستم سنتی کفش جای خود را به نظام جدید کارخانهای داد و هر ماه افراد جدیدتری وارد کارخانه شدند و کارخانه نیز بزرگ و بزرگتر شد و ایروانی با خرید زمینهای اطراف کارخانه را بزرگتر کرد. خیابان سنایی تهران نیز یکی دیگر از راستههای خرید کفش بچهگانه است. این مدل از کفش که پنجهای کشیده دارد، با یک سگک تزئین شده و ظاهری شیک به کفش بخشیده است. یکی از مشکلات آن موقع بازار عرضه و توزیع منظم بود، ایروانی برای حل این مشکل به فکر افتتاح فروشگاههایی برای توزیع مستقیم محصولات در سرتاسر کشور افتاد و تا سال ۱۳۵۵ توانست ۲۵۷ مغازه (بعد تا ۴۰۰ مغازه) در سرتاسر ایران خریداری و افتتاح کند که ۸۷ شعبه آن در تهران بود. اکثر کفشهای آن زمان لاستیکی و پلاستیکی بودند، اما ایروانی با نبوغی که داشت در سال ۱۳۳۷ با افتتاح کارخانه تولید چرم زمینه را برای تولید کفش چرم هم فراهم کرد.

بعد از تجربه موفق کفش ملی در مهرآباد جنوبی، دیگر آن مکان پاسخگوی خط تولید کفش ملی نبود و ایروانی به دنبال افتتاح فاز بعدی خود یعنی افتتاح پارک صنعتی ملی افتاد. در این مجموعه، دو کارخانه «استاندارد» (ادامه رویه کارخانه مهرآباد) و «تاف» (تولید کفشهای صنعتی) قرار داشت که هر کدام دفاتر اداری، رستوران، مهدکودک و نانوایی مستقل خود را داشتند و همچنین ۴۰۰ خانه سازمانی در محیط پارک برای رفاه کارگران ساخته شده بود. او همچنین برای رفاه بیشتر و توسعه شهرسازی در آن زمان جاده قدیمی و باریک مهرآباد را بازسازی کرد. همچنین برای مکانیزه کردن سیستم بازاریابی آن موقع شرکت «نگارستان» برای عملیات فروش به صورت مستقل تأسیس کرد.

همچنین گروه صنعتی ملی تصمیم داشت از ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۰ صادرات خود را در بازارهای جهانی به ۸ میلیون دلار افزایش دهد. با توسعه بازار و شروع صادرات موفق گروه صنعتی ملی در سال ۱۳۴۵، ایروانی تصمیم گرفت تا دست به تغییرات بزرگتر بزند و در کنار تولید کفش به تولید جوراب (شرکت جوراب فالکه)، کفش ایمنی، صنعتی و نظامی (شرکت کفش صنعتی) نیز مشغول شود. با شروع صادرات کفش ملی به خارج از مرزهای ایران، یکی از افتخارات کفش ملی که در آن زمان تأمین یکپارچه کفشهای ارتش سرخ اتحاد جماهیر شوروی بود، رقم خورد. او با مدیران، کارمندان و سرکارگران غذا میخورد و به شکایات آنان گوش میداد.

ایروانی توانست با مدل فکری صحیح به راحتی کفش را که در آن زمان کالایی لوکس به حساب میآمد در ذهن مردم به عنوان یک نیاز اصلی تلقی کرده و با تولید انواع کفش برای تمامی طبقات جامعه، مدل پوششی جامعه را دستخوش تغییرات جدی کند. حتی برای بهرهوری بهتر، او به اجبار زمانی را برای استراحت و خواب کارگران بین شیفتهای کاری در نظر گرفت. سیب زمینی، علاوه بر کش دادن کفش، میتواند بوی نامطبوع کفش را نیز جذب کند و از بین ببرد. مجموعه آموزشی کفش ملی برای آموزش بهتر با «سازمان مدیریت صنعتی» نیز در ارتباط بود و گروههای مختلفی برای تحصیل بین آنها در حال رفتوآمد بودند. بدون ایستادن با کفشهایی که به پا دارید نمیتوانید احساس راحت بودن یا نبودن با آنها را متوجه شوید، بنابراین بهترین راه این است که کفشها را بپوشید و سپس سریع یا با قدمهای بلند و آهسته در فروشگاه راه بروید.