همه چیز درباره کفش کالج

کفش کالج، کفشهای تخت و یا پاشنه کوتاه و از جمله کفشهایی است که در سراسر جهان محبوبیت زیادی را در بین جوانان داشته و جز پر مصرف ترین کفشها محسوب میشود که به راحتی با هر نوع استایلی ست ست میشود. برای داشتن یک استایل جذاب همراه با کفشهای کالج بهتر است ابتدا اجزای دیگر استایل تان را به درستی انتخاب کنید سپس می توانید یک جفت کالج چرمی شیک را همراه استایل تان به پا کنید کالج ها می توانند با انواع لباس های شما از جمله لباس های مجلسی و لباس های اسپورت ست شوند. این کفش هم با چرم و هم با جیر ساخته میشود و برای استایل رسمی و اسپرت مناسب است. اگر به دنبال رنگهایی هستید که کمی رسمی باشد، زرشکی، سبز پررنگ و لاجوردی مناسب است، اما باید در ست کردن آنها دقت کنید تا استایلی شیک و آراسته داشته باشید.

کفش های کالج با جنس رویه ورنی بیشتر در مناسبت های رسمی دیده میشود، البته این نوع سبک کالج ها روهم میشه در تمام مواقع استفاده نمود، یکی از مزیت های خوب جنس ورنی تمیز شدن راحتر و سریعتر آنها هستش، از معایت جنس ورنی میتوان ضعیف بودن جنس در مقابل اجسام تیز و برنده نام برد و ایجاد خراش روی جنس بیشتر از بقیه جنسها به چشم میخورد. زیرا با تمام رنگ های لباس و شلوار ست میشه و استایل اسپرت و جذابی رو براتون ایجاد میکنه. نگرفتن اخم پا که خصوصاً در کفش کالج اخم پا بیشتر و حرفه ای تر گرفته میشه چون کفش از ابتدا مخصوص لنگ چپ یا راست طراحی میشه.

اروپایی ها این کفش سنتی را پذیرفتند و آنها را به جای جیر از چرم ضخیم تر یا چرم برس زده شده ساخته و آنها را با دوام و رسمی تر کردند. ترفند در اینجا این است که باید اطمینان حاصل کنید که آنها بیش از حد رسمی یا پوشیده نیستند زیرا شما می خواهید آنها را در پارچه های متنوع تر و متناسب با ظاهر گاه به گاه خود سازگار کنید که کالج های سبک وزن بافتی دقیقاً همین کار را می کنند. بومیان آمریکایی، موکاسین های خود را با مهره ها و منگوله های مختلف تزئین کردند تا آنها را منحصر بفرد ساخته و فرهنگشان را به نمایش بگذارند. کالج منگوله ای که به طرز باورنکردنی شیک مورد علاقه آقایان در بین سبک های مختلف کفش است. این کفش های کالج و راحت عمدتا قهوه ای بوده ولی رنگ سرمه ای آن نیز طرفداران زیادی دارد.

برخی ها نیز معتقد بودند که مهمانان یک اتاق هتل موقعی که می خواستند برای بیرون رفتن خودشان را آماده کنند یک پنی در داخل کفش راحت الماس دار خود قرار می دادند که خدمتکار هتل آنها را واکس زده و برای بیرون رفتن آماده کند. راحت بودن آنها و نیز همه کاره بودن آنها این کفش ها را به عنوان یک آیتم غیر رسمی ساخته است. پس از سالها توسعه و نسخه های بی شماری از این کفش ها، کفش هایو راحت توسط آمریکایی ها پوشیده شدند که شروع به پوشیدن آنها در سالن های شهر در دهه های 1308 و 1298 کردند. در سال 1312، شرکت G.H.Bass، یک سازنده بوت از مین در آمریکا، یک مرد نروژی را دید که یک جفت کفش اسلیپ ان پوشیده است که این شرکت پس از آن این کفش ها را به تصویب رساند و آنها را ویجون نامید زیرا شبیه نروژی شنیده بود.