تاریخچه کفش ها – فروشگاه اینترنتی رزمد تاریخچه کفش مجله رزمد

از دیگر ویژگی های کفش اسپرت مردانه راحت تر و سریع تر تمیز شدن این کفش ها به نسبت دیگر گروه کفش های مردانه میباشد و همچنین تنوع زیاد آن در طرح و رنگ های گوناگون میتواند انتخاب را برای همه سلایق آقایان آسانتر کند ؛ این در صورتی است که معمولا کفش مردانه رسمی دارای طیف رنگی کمتری هست. ایروانی توانست با مدل فکری صحیح به راحتی کفش را که در آن زمان کالایی لوکس به حساب میآمد در ذهن مردم به عنوان یک نیاز اصلی تلقی کرده و با تولید انواع کفش برای تمامی طبقات جامعه، مدل پوششی جامعه را دستخوش تغییرات جدی کند. او توانست گالش وارداتی ۱۰ تومنی را با ۴ تومان تولید و عرضه کند. اما او که سودای تولید کفش در ایران را داشت راهی اروپا شد و پس از سفری که به چکسلواکی داشت، توانست دو کارشناس تولید و یک اتو کلاو (وسیلهای برای گرم کردن پلاستیک و …) را به ایران وارد کند و با این تجهیزات تولید گالش ماشینی را با تنها ۳۵ کارگر آغاز کرد.

شاید بتوان گفت آموختههای این کالج، پایهای برای خصوصیات اخلاقی و مدیریتی او در دوران بزرگسالی شد. او چون خوشخط بود و دستی هم در نویسندگی داشت، چند عنوان کتاب ترجمه و تألیف کرد. پدر بزرگش اولین کسی بود که پمپ دستی را وارد شیراز کرد و باعث شد سیستم آبرسانی آن زمان شیراز متحول شود و چاههای بیشتری حفر شود. عمده مردم آن دوره از گیوه و گالش استفاده میکردند، اما صنعت تولید آنها کاملاً سنتی و دستی بود. همان طور که توضیح دادیم، تولید کفش در آن دوره کاملاً سنتی بود و یکی از نوآوریهای محمدرحیم متقی ایروانی ماشینی کردن این صنعت بود. محمد رحیم به روایت خودش از شش سالگی در تجارتخانه پدر، کارهای مختلفی مثل جاروب کردن و ارسال نامه انجام میداد و تا آخر عمر همیشه از آن روزها به عنوان یکی از عوامل موفقیت خود نام میبرد. محمدرحیم همیشه اهل کار بود و در دوران دانشجویی در مجله «آیین دانشجویان» مدتی مشغول به کار شد.

از سال ۱۳۳۹ توسعه و انتقال فعالیتها به مکانی جدید واقع در اسماعیل آباد آغاز شد. محمدرحیم به توصیه پدرش که تحصیلاتی نداشت، در سال ۱۳۱۳ و بعد از اتمام دبستان برای یادگیری زبان انگلیسی به «کالج استوارت» یا همان دبیرستان ادب کنونی در اصفهان رفت. مدتها بعد نیز در کارخانه خودش اکثر تألیفات و مکتوبات اداری را بر عهده داشت. همچنین مدتی بعد از راهاندازی شرکت، پاساژی را در محله گلوبندک تهران با طرحی از خودش احداث کرد که بعدها آن را «استاندارد» نامید. همین طور در سال ۱۳۲۷ با طراحی نوآورانه خود پاساژی به نام «استاندارد» را در خیابان زند شیراز افتتاح کرد که چندین مغازه و یک سینما داشت. محمدرحیم پس از اتمام دوره کالج به شیراز بازگشت و در دبیرستان شاپور مشغول به تحصیل شد و دیپلم ادبی گرفت. ابتدا این موضوع را با صاحب شرکت باتا که نمایندگیاش را داشت در میان گذاشت که با مخالفت شرکت مواجه شد.

علت اصلی این مخالفت ملی شدن شرکت باتا در اروپای شرقی بود. محمدرحیم ایروانی، نام کارخانه خود را «ملی» گذاشت که یادآور روزهای ملی شدن صنعت نفت و خاطرات روزهای خوب برای مردم بود. از طرف دیگر، از سالهای ۱۳۳۰ به بعد، ایران به سمت صنعتی شدن پیش میرفت و کارخانهها یکی پس از دیگری ساخته میشدند. سپس از سال ۱۳۳۰ به تجارت، صادرات و واردات با محوریت واردات کفش به نمایندگی از شرکت باتا (شرکت کفشسازی واقع در چکسلواکی) و صادرات اقلامی مثل کتیرا و مواد روغنی مشغول شد. در این زمان، شرکت کفش ولکو (Velco Shoe) آمریکا حاضر به سرمایهگذاری بر روی این کارخانه و انتقال فناوری به ایران شد. اما مدتی بعد از ورود به آمریکا از دانشگاه انصراف داد و به ایران بازگشت. او مدتی را کار کرد و در سال ۱۳۲۵ تصمیم گرفت که در آمریکا ادامه تحصیل بدهد. او بعد از بازگشت به ایران، با الهام از اقدام محمد امینالضرب (پدر صنعت برق ایران) بههمراه تعدادی از تجار شیراز دستگاه تولید برق خریداری کرد و «کارخانه برق فسا» را به راه انداخت.